تاریخچه مختصری از رگلاتور غواصی تفریحی

غواصی

تاریخچه غواصی با تصاویر روی غارها که به تصویر می‌کشد مردم در زیرآب حبس نفس می‌کرده‌اند شروع  می‌شود . زنگ غواصی ، کلاه غواصی ، سیستم تلمبه از سطح و .... بخشی از تاریخچه غواصی است . امروزه غواصی تفریحی با استفاده از هوای فشرده و یک تنظیم‌کننده به نام رگلاتور انجام می‌شود .

چگونه به اینجا رسیده‌ایم ؟ برای گرامی داشتن پیشگامان غواصی در اینجا اشاره‌ای کوچک به آن‌ها می‌کنیم

 

 دیمند والو و یا دریچه تقاضا که امروز ما می‌شناسیم یک فرانسوی بنام بنوا ریکیول در سال 1860 اختراع و ثبت کرد . این وسیله برای استفاده در اتاق‌های دود و معادن مورداستفاده قرار می‌گرفت . بعدازآن ریکیول با کمک یک ستوان نیروی دریایی فرانسه بنام دناریاز این وسیله را برای استفاده در زیرآب توسط غواصان که تا آن زمان به‌وسیله عرضه هوا از سطح به زیرآب می‌رفتند امتحان کند . این وسیله بود که ژول‌ورن با الهام گرفتن از آن کتاب 20 هزار فرسنگ زیردریا را که یک رمان علمی و تخیلی بود در سال 1870 منتشر کرد

حدود 80 سال بعد ژاک ایو کوستو و امیلی کنگان سیستم سیلندر هوای فشرده را که قبل از  سال 1943 توسعه داده‌شده بود را باز توسعه دادند و آکوالانگ را اختراع کردند . این سیستم شامل یک شیر تقاضای هوا از یک سیلندر هوای فشرده بود . توسعه و بهینه‌سازی شیر تقاضا و اگزوز آن در پشت و قرار گرفتن دیمند والو در میانه دو شیلنگ بود .

برای اولین بار، غواصان می‌تواند بدون اینکه به سطح متصل باشند به غواصی بپردازند و به‌راحتی همانند ریه خود در زیرآب نفس بکشند

 در سال 1951،  تد آلرد در استرالیا اولین سیستم مشابه آکوالانگ را به‌صورت تک شیلنگ بانام پروپویز  طراحی و تولید کرد . بسیاری از شرکت‌ها شروع به تولید رگلاتور تک شیلنگ غواصی کردند

در سال 1958، مهندسان شرکت شروود رگلاتور پیستون را طراحی کرد و بعدازآن چند شرکت دیگر رگلاتور دیافراگم را طراحی کردند . امروزه رگلاتور غواصی پیشرفت‌های فراوانی کرده است و با رگلاتورهای 60 سال پیش قابل‌مقایسه نیست .